"Animal Boy" mógł rozczarować niektórych fanów, a sytuacji tej nie poprawił następny longplay, "Halfway to Sanity". Mimo że w porównaniu do poprzedniego krążka ten prezentuje bardziej zadowalającą jakość pod względem produkcyjnym. Same kompozycje prezentują nadal nierówny poziom, od czasu "Subterranean Jungle" stało się to swojego rodzaju regułą na krążkach Ramones. Jeśli już mówimy o produkcji, zajął się nią Daniel Rey, który już wcześniej współpracował z zespołem, ale jedynie pod względem kompozycji (na omawianej płycie również został podpisany pod dwoma). W przyszłości upodobał sobie szczególnie współpracę kompozycyjną z Dee Deem, pomagając mu również w przygotowaniu materiału do jego albumów solowych.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1987. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1987. Pokaż wszystkie posty
22 kwietnia 2018
24 lutego 2018
Def Leppard - "Hysteria" (1987)
O tym, co się działo w szeregach zespołu między wydaniem "Pyromanii"
a "Hysterii" spokojnie można napisać książkę. A
wydarzyło się naprawdę dużo. By wymienić tylko najważniejsze
rzeczy: Czwarta płyta pierwotnie miała mieć nazwę "Instinct
Animal". Na początku nagrań Robert Lange (jeden z ludzi
odpowiedzialnych w dużej mierze za sukces "Pyromanii")
zrezygnował z usług produkcyjnych. Rejestrowanie materiału
kontynuowano więc z Toddem Rundgrenem. Jego podejście do produkcji
znacznie różniło się znacznie od pedantycznego i drobiazgowego
pod każdym względem Lange'a, co nie odpowiadało muzykom.
Rundgrenowi podziękowano, a efekty tej współpracy natychmiast
wylądowały w koszu.
13 października 2017
Kiss - "Crazy Nights" (1987)
W
drugiej połowie lat 80. muzycy Kiss zaczęli wypuszczać rzadziej
swoje krążki, w związku z czym rok 1986 był pierwszym, w którym
nie wydano studyjnego albumu grupy. Zabieg ten zadziałał na
korzyść, ponieważ "Crazy Nights" przyniósł lepszy
materiał niż dwa poprzednie dzieła tej kapeli. Dodatkowo, przez te
2 lata nie zmienił się skład Kiss, pierwszy raz od 1982 roku.
Warto wspomnieć, że omawiana płyta była wielkim sukcesem w
Wielkiej Brytanii, głównie za sprawą utworu (niemalże)
tytułowego.
26 kwietnia 2016
Guns N' Roses - "Appetite for Destruction" (1987)
Klasyczny
skład Guns N' Roses to: Axl Rose (prawdziwe nazwisko - William Bruce Bailey Jr.) na wokalu, Slash (prawdziwe nazwisko - Saul Hudson) i Izzy Stradlin (nazwisko - Jeffrey Dean Isbell) na gitarach elektrycznych, Duff
McKagan (nazwisko - Michael Andrew McKagan) na gitarze basowej i Steven Adler (nazwisko - Michael Coletti) na perkusji. Nazwiska te są
ważne zwłaszcza w sytuacji trwającego od 2016 roku reunionu grupy, w który
zaangażowani są trzej jego członkowie. Szczególnie rozpoznawalne w świecie muzycznym są osobowości dwóch pierwszych wymienionych przeze mnie wykonawców. Pierwszy z nich kojarzony jest szczególnie ze swoich kontrowersyjnych zachowań (m.in. podczas koncertów), drugi ze słynnego image'u, z charakterystycznym cylindrem na głowie. Guns N' Roses powstał w 1985 roku, a już trzy lata później był na ustach wszystkich osób interesujących się rockiem i stał się jednym z najpopularniejszych amerykańskich zespołów. A wszystko za sprawą debiutanckiego "Appetite for Destruction".
16 kwietnia 2016
Aerosmith - "Permanent Vacation" (1987)
Pod
koniec lat 80. Aerosmith postanowiło nieco zmienić kierunek w
swojej muzyce. Rozczarowani komercyjną porażką "Done with
Mirrors" zwrócili się ku bardziej przystępnej,
radiowej muzyce. Pierwszym objawem komercyjnego ratunku była współpraca Tylera i Perry'ego z hiphopowym zespołem Run-D.M.C. przy nagraniu nowej, rapowej wersji "Walk This Way". Singiel miał olbrzymie powodzenie, a wielu słuchaczy przypomniało sobie, że coś takiego, jak Aerosmith jeszcze istnieje. Ważniejszy był jednak album z nowym materiałem. W celu poprawienia jego jakości i stworzenia większej ilości hitów muzycy podjęli współpracę z zawodowymi
songwriterami.
Subskrybuj:
Posty (Atom)




