"Live"
został wydany na fali popularności IRY, będącej gwiazdą na polskiej scenie muzycznej po wydaniu albumów
"Mój dom" oraz "1993 rok" (wystarczy nadmienić, że niedługo potem
muzycy supportowali w Polsce takie gwiazdy, jak Aerosmith czy Extreme). Płyta stanowiła zapis jednego
koncertu, mającego miejsce 2 października 1993 roku w warszawskim
studiu S-1. Występ należał do udanych, mimo nie najlepszej
predyspozycji wokalnej Artura Gadowskiego, cierpiącego na ostre
zapalenie gardła. Nie obyło się więc bez pewnych poprawek w
studiu, jednak efekt pracy produkcyjnej i wykonawczej okazał się
nadzwyczaj solidny. Ostatecznie "Live" okazał się kolejnym dużym
sukcesem, dodatkowo umacniając renomę i pozycję IRY.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1993. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1993. Pokaż wszystkie posty
24 sierpnia 2019
10 grudnia 2018
IRA - "1993 rok" (1993)
Po
wydaniu płyty "Mój dom", zespół IRA stał się
niezwykle rozpoznawalny i rozchwytywany, przez co następne 1,5 roku
muzycy spędzili przede wszystkim na intensywnym koncertowaniu.
Należy przy tym wspomnieć, że jednym z przełomowych punktów ich
kariery okazał się występ na festiwalu w Jarocinie, mający
miejsce 3 sierpnia 1991 roku, na którym grupa wykonała utwory "Mój
dom", "Bierz mnie" oraz cover "Come Together"
z repertuaru The Beatles. Powodzenie występów IRY było tak spore,
że kapela dostąpiła zaszczytu supportowania takich grup, jak
Tiamat czy Paradise Lost.
23 września 2018
Ramones - "Acid Eaters" (1993)
Po odejściu Dee Deego w 1989 roku, zespół stracił jednego ze swoich głównych kompozytorów. Muzyk napisał samodzielnie wiele kawałków (w tym tak ważne pozycje, jak "Rockaway Beach" czy "53rd & 3rd") i w tym aspekcie był obok Joey'a główną siłą napędową Ramones. Spowodowało to pewien zastój w tworzeniu nowych kompozycji, jednak na album "Mondo Bizarro" z 1992 roku trafiły jeszcze trzy kawałki, napisane dla Ramones przez Dee Deego i Daniela Rey'a. Na następnym krążku nie zamieszczono już żadnego napisanego przez nich utworu.
6 kwietnia 2018
Def Leppard - "Retro Active" (1993)
Albo
członkowie Def Leppard chcieli szybko coś wydać, a nie mieli
pomysłów na nowe utwory, albo wiedzieli, że przy "Adrenalize"
kompozycyjnie dali ciała, bo już rok później próbowali
podratować swoją dyskografię kompilacją "Retro Active".
Nie był to jednak zbiór kompozycji, których trzeba się wstydzić.
Wręcz przeciwnie - to naprawdę fajna, godna uwagi rzecz. Ale po kolei...
31 grudnia 2017
Nirvana - "In Utero" (1993)
"Nevermind"
okazał się gigantycznym międzynarodowym sukcesem, jednak muzycy
Nirvany postanowili nie podążać ścieżką stylistyczną obraną
na tamtym albumie. W rezultacie "In Utero" jest swojego
rodzaju kolażem, przejawiającym cechy obu poprzednich studyjnych wydawnictw. Niektórym nagraniom bliżej do
chaotyczności "Bleach" ("Scentless Apprentice"
czy - wbrew tytułowi - "Radio Friendly Unit Shifter"),
innym bliżej do przebojowości "Nevermind" (np. singlowe
"Rape Me" i "Heart Shaped Box"), a momentami kapela z powodzeniem łączy obie te cechy ("Serve the
Servants" czy "Frances Farmer Will Have Her Revenge on
Seattle").
23 lipca 2017
Iron Maiden - "Live at Donington" (1993)
"Live
to Donington" to ostatni z trzech albumów koncertowych wydanych
w 1993 roku, dokumentujących jeden z najmniej ciekawych epizodów w
karierze Iron Maiden. Został on nagrany 22 sierpnia 1992 roku,
podczas trasy koncertowej promującej krążek "Fear of the
Dark". Grupa dała wtedy drugi w swojej karierze (pierwszy miał
miejsce 20 sierpnia 1988 roku) występ na festiwalu Monsters of Rock
w brytyjskim Castle Donington dla blisko 70-tysięcznej publiczności.
Longplay ten został początkowo wydany w limitowanej serii (jedynie
w Wielkiej Brytanii, Brazylii, Włoszech, Korei Południowej,
Holandii, Kanadzie oraz Japonii). Nie promowano go również żadnym
singlem.
22 lipca 2017
Iron Maiden - "A Real Dead One" (1993)
Wydany
7 miesięcy po "A Real Live One", bliźniaczo podobny pod
względem tytułu "A Real Dead One", stanowi jego
uzupełnienie. Tym razem wzięto na warsztat kompozycje z okresu
1980-1984, czyli identycznie jak w przypadku pierwszej koncertówki
- "Live After Death". Nie uniknięto więc powtórek. Na "A
Real Dead One" zamieszczono więc siedem utworów, które
znalazły się na tamtym albumie ("The Number of the Beast",
"The Trooper", "Running Free", "Run to the
Hills", "2 Minutes to Midnight", "Iron Maiden"
oraz "Hallowed Be Thy Name"). W większości materiał ten
zarejestrowano między kwietniem a czerwcem 1993 roku, choć
najstarsze nagrania pochodzą z sierpnia 1992 roku ("The Number
of the Beast", "The Trooper" i "Iron Maiden").
21 lipca 2017
Iron Maiden - "A Real Live One" (1993)
Rok
1992 był dla zespołu pasmem sukcesów, ale mimo wszystko nie był
to łatwy moment dla ich dalszej kariery. Już w czasie nagrywania
"Fear of the Dark" Bruce Dickinson myślał o opuszczeniu
Iron Maiden. Swoją decyzję ogłosił kolegom dopiero podczas trasy
koncertowej promującej krążek. Został jednak przekonany, by dokończyć
trasę wraz z resztą. Nie ulega wątpliwości, że wokalista
kompletnie nie przykładał się wtedy do występów, ponieważ nie
chciał w tym czasie grać już takiej muzyki. Inni muzycy, dodatkowo martwiący się o przyszłość
kapeli, także nie czuli się komfortowo w tej sytuacji.
26 maja 2016
Scorpions - "Face the Heat" (1993)
"Face
the Heat" z 1993 roku jest prawdopodobnie najlepiej wyprodukowanym
spośród wszystkich albumów Scorpions (a był za to odpowiedzialny specjalista w tej dziedzinie - Bruce Fairbairn). Wszystkie instrumenty
słychać doskonale, szczególnie dobrze brzmi bas nowego nabytku
grupy - Ralpha Rieckermanna. Brzmienie to jedno, ale ważna jest jakość kompozycji.
30 kwietnia 2016
Guns N' Roses - "The Spaghetti Incident?" (1993)
Trasa promująca dwupłytowy "Use Your Illusion" była przedsięwzięciem na ogromną skalę. Zespół w latach 1991-1993, w ciągu 2,5 roku, zagrał prawie 200 koncertów niemalże na wszystkich kontynentach. Nietrudno domyślić się, że nieustanne życie w takiej trasie należy do ciężkich i wyczerpujących, przez co niechętnie wchodzi się w tym czasie do studia z racji innych zobowiązań. A jednak członkowie Guns N' Roses znaleźli na to czas.
18 kwietnia 2016
Aerosmith - "Get a Grip" (1993)
"Get
a Grip" to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalny w światku
muzycznym album Aerosmith. I ponownie ogromny sukces komercyjny. Duża w
tym zasługa singli, aż pięć z nich ("Livin' on the Edge",
"Eat the Rich", "Cryin'", "Crazy" i
"Amazing") cieszyło się ogromną popularnością. Do
wszystkich powstały niezapomniane teledyski, a na szczególną uwagę zasługują
ostatnie trzy, z prześliczną Alicią Silverstone w roli głównej. To one w dużej mierze pomogły w osiągnięciu tego powodzenia, jednak warto pamiętać, że pozycja grupy po wydaniu "Permanent Vacation" i "Pump" ustabilizowała się na tyle, że nawet bez i takich hitów następny album zespołu byłby chętnie kupowany.
Subskrybuj:
Posty (Atom)










